Dit waren MIJN jaren! Niet alleen omdat ik alles zo bewust meemaakte. Maar de muziek werkte hieraan mee. Bij veel nummers komen nog vele herinneringen boven. Ik verdeelde mijn tijd tussen mijn twee grootste liefhebberijen, muziek en sport. Doordat ik na de zomer van 1980 naar de MAVO was gegaan, en ik op vrijdag vroeger thuis was had ik meer tijd om naar Radio Veronica te luisteren. Maar ook ontdekte ik Countdown op tv! Op donderdag kon ik nu ook luisteren naar de TROS Top 50. Mijn gevulde bandjes werden meer en meer!
Van de jaren 80 tot november 1982 heb ik niet zoveel mee. Enkele nummers zijn steengoed, maar verder viel het een beetje tegen. December 1982 kreeg mijn broer een nieuwe pickup-tunes-cassetterecorder en ik mocht die ook gebruiken. De lijst van december 1982 slokte ik dan ook op als koek. Ik nam alles op!
De lijst van 1e week van december 1982:
Toen is het grote singles kopen echt begonnen. Ik nam geen genoegen meer met de opgenomen bandjes. Ik nam natuurlijk nog steeds alles op. Ik had ondertussen alle nummers van de top 40 op bandje staan. Ik hoefde alleen nog maar de nieuwe binnenkomers op te nemen. Van de echt goede nummers kocht ik gelijk de single.
Ik had ondertussen van mijn broer zijn oude pickup gekregen en ook zijn oude boxen. Wat een geluid. Ik had van mijn moeder echte disco lampen gekregen. Deze kon je via de boxen aan je pickup aansluiten en reageerde op de tonen van de muziek. De lampen waren rood, geel, groen en paars. Paars was mijn favoriete, die was gekoppeld aan de bas.
Er waren twee liedjes die ik vaak draaide omdat die zo goed uitkwamen met de lampen. Dat waren Good Lookin' van Vitesse en Living in Sin van Gene Simmons (KISS).
Dit was tevens de tijd met mijn eerste echte vriendinnetje, Gaby.
Wij gingen in 1978 verhuizen van de flat naar een eengezinswoning in Veenendaal-West. Een nieuwe kamer, posters aan de muur, van natuurlijk KISS. Elke week/maand kocht ik de Pop foto, Muziek Express en Hitkrant. In deze bladen stonden de diversen hitlijsten. Elke omroep had bijna zijn eigen hitlijst. Maar vooral de songteksten waren heilig voor mij. Als er een songtekst in stond van een nummer waar ik de single van had, knipte ik die uit en stopte die bij de single in het hoesje! Elke vrijdag was DE dag! De dag van Radio Veronica op Hilversum 3, later Radio 3 en weer later 3FM. Eind jaren 70 zat ik nog op de lagere school en direct naar huis omdat de Top 40 op de radio was!! Dat was eigenlijk het enige wat ik luisterde op de radio. Later ontdekte ik meer leuke en interessante programma’s. Hiermee is mijn brede interesse in diversen muziek ontstaan. Vond eigenlijk heel veel leuk. Naast mijn pickupje had ik ondertussen en draagbare cassette radio waarmee ik van alles opnam en later terugluisterde op mijn kamer. Zette ik mijn apparaatje voor de tv terwijl ik Wickie de Viking zat te kijken en moest iedereen stil zijn. Zo nam ik het geluid van de tekenfilm serie op en luisterde dit op mijn kamer af en zag weer alles zo voor me. Maar het was helemaal een ontdekking dat ik op dezelfde cassette bandjes ook de muziek op kon nemen die op de radio was! Nu kon ik ook muziek luisteren die ik nog niet op single had. Zo stelde ik mijn eigen bandjes samen, opgenomen op mijn eigen radio cassette recorder. Elke vrijdagmiddag na school nam ik plaats aan de keukentafel. Met recorder en papier en pen zat ik daar terwijl de Top 40 op Radio Veronica op stond. Zo nam ik alle nummers op en probeerde ik de stem van Lex Harding eraf te halen door op het juiste moment op REC of STOP te drukken. Wanneer ik iets te laat was en de stem van Lex er toch een stukje op stond, kon ik dmv het bandje een klein stukje terug draaien het er weer van afhalen. Zo vulde ik mijn verzameling cassettebandjes met Top 40 muziek zonder intro’s en outro’s.
Soms als ik de muziek uit die tijd, 1978, 1979 en eerste half jaar van 1980 hoor, waan ik me weer in die tijd en zie ik me weer zitten aan de keukentafel. Zie ik mijn moeder weer bij het aanrecht staan, en de nummers mee lallen, zonder dat ze de tekst kende. Vooral lachen was het o.a. bij het nummer van Rod Stewart – Da ya think I’m sexy (december 1978), waarbij mijn moeder alleen het woord sexy kende. Maar wel hard mee zong “Lalala sexy, lalala sexy” Geweldig! Of bij het nummer van Herman Brood als de Breedbekkikkers het lied zong “Maak van uw scheet een donderslag” (maart 1979), dan kwam mijn moeder niet meer bij. Nummers uit die tijd die ik steengoed vond waren o.a.
1978: - Alle Grease nummers - Yvonne Keeley & Scott Fitzgerald – If I had words - Mighty Sparrow & Byron Lee – Only a fool - The Darts – Come back my love – The Darts - Red Hot – Robert Gordon & Link Wray - Queen – Bicycle Race - Meat Loaf – Paradise by the Dashboard light - Ian Dury – Sex and drugs and rock ’n roll - Plastic Bertrand- Ca plane pour moi
1979: KISS – I was made for loving you Racey – Lay your love on me Golden Earring – Weekend Love Cheap Trick – I want you to want me Bob Marley & The Wailers – Stir it up Queen – Crazy little thing called love The Police – Message in a bottle Alice Cooper – How you gonna see me now Status Quo – Whatever I want The Baby’s – Everytime I think of you Ian Dury – Hit me with your rhythm stick Rod Stewart – Da Ya think I’m sexy
'
In 1980 ging ik naar de MAVO! Nog meer ontdekkingen!!
Ik ontdekte mijn eigen muziek. Natuurlijk bleef de muziek keuze van mijn broer erg belangrijk voor me en regelmatig lagen zijn singletjes ook stiekum onder de naald van mijn pick-upje. Ik kocht van mijn gespaarde zakgeld ook al mijn eigen singletjes. Ook hiervan zitten er enkele die ik nu niet meer zou willen draaien en nog niet eens in het Foute Uur gedraaid zouden worden. Maar toen vond ik ze geweldig. Dat waren onder andere Smurfenlied - Vader Abraham (1977), Nee nou wordt ie mooi - Ome Joop (Andre van Duin) (1977), Big City - Tol Hansse (1978), Oh Darling - Theo Diepenbrock (1978). Hierna was het kopen van dit soort muziek wel afgelopen. Mijn smaak ging ondertussen uit naar wat meer 'stevige' muziek. In ieder geval muziek met een gitaar. Ik kocht alleen singles. LP's waren veel te duur en had iets meer met de wat kleinere singeltjes. Ik kreeg wel eens een LP, voor mijn verjaardag of als iemand een bepaalde LP niet meer wilde hebben. Ik nam alles aan!! Het was denk ik in 1978 ik met een vriendje naar de platenboer ging, wat we wekelijks meerdere malen deden, zo ie zo elke vrijdag het gedrukte exemplaar halen van de Top 40, dat we bij de LP's stonden te kijken en ik bij de bak van KISS kwam. Allereerst was ik onder de indruk van de platenhoezen. Sprekende koppen gesminckt op de voorkant, de kleuren, de letters, werkelijk alles sprak me aan. Deze LP's stonden er o.a. tussen: KISS - KISS
KISS - Alive II
KISS - Love Gun
Maar nog enkele andere zoals Rock 'n Roll Over, Double Platinum, Alive!, de solo albums van Gene, Paul, Peter en Ace, Destroyer en Hotter than Hell. Ik wilde eigenlijk Alive II gaan beluisteren, maar dat was een dubbel LP, die was veel te duur. Dus besloot ik Love Gun te gaan luisteren! Dit is op de dag van vandaag nog altijd mijn lievelings lp/cd van KISS. Ik kende de muziek totaal niet. Maar toen de eerste klanken van het eerste nummer "I stole your love" door de, veel te grote, koptelefoon klonken was ik gelijk verkocht. Ik heb de hele LP, kant A en kant B in de winkel beluisterd. Wat was dit cool!! Het ene nummer nog beter als de andere. Vooral Plaster Caster was mijn favoriet. Ik heb de LP gekocht en ik naar huis. Ik zie het gezicht van mijn moeder nog voor me toen ze zag wat voor LP ik onder mijn arm had toen ik binnen kwam. Ze kende het ook niet, maar de afbeelding op de hoes voorspelde maar weinig goeds. Toen ik op mijn eigen kamertje mijn allerleerste LP van KISS draaide was dit zo geweldig. Mijn moeder kwam af en toe binnen keek wel bedenkelijk maar vondt het niet zo erg als ze verwacht had. En toen het laatste nummer klonk, kwam ze binnen lopen! "Dat nummer ken ik, die is al oud!" Dit was dus een nummer uit 1963 van The Crystals. In 1963 klonk dat toen zo:
The Crystals - Then she kissed me
Hierna was de goedkeuring voor deze muziek van mijn moeder een feit! Een jaar later (1979) had KISS een wereldhit met het nummer "I was made for loving you" en werden ze erg populair. De LP Dynasty waar I was made het 1e nummer was is een goed album, maar I was made vind ik zelf een van hun mindere nummers. Het past ook geheel niet in de stijl van KISS. Waarom spelen ze dan bij concerten maar zelden hun enige nummer 1 hit? Ik vond het ook niet leuk dat KISS opeens zo bekend was. Iedereen had het opeens over KISS. Voor mij was de lol van het unieke eraf. Toch draai ik tot op de dag van vandaag KISS, al ruim 31 jaar!! Heb ze twee keer mogen zien, 1 keer in originele bezetting tijdens hun reunie toernee in 1996 en 1x met Paul, Gene, Eric Singer (drums) en Tommy Thayer (lead guitar) als hoofact van Arrow Classic Rock in 2008.
Bij ons thuis stond dus eigenlijk altijd the George Baker Selection of Elvis Presley op. Dit was de muziek van mijn vader. Mijn moeder hield dus meer van de lokale piratenzender. Elke zondagochtend zaten we bij mijn grootouders van mijn vaders kant te luisteren naar Radio Flamingo en als we daarna thuis waren zocht mijn moeder Radio Atlantis op. Dan belde we wel eens om een plaatje aan te vragen en het was zo spannend om je eigen naam op de radio te horen en daarna de plaat die je had aangevraagd.
Toch was ik veel meer geinteresseerd in de muziek die mijn broer draaide. Ik had wel al een eigen pickupje, met een paar (gekregen) single's en lp's. Maar dat was natuurlijk niets bij dat wat mijn broer had en draaide. Hij was vier jaar ouder en draaide stoere muziek. Ook hij was helemaal weg van Elvis Presley. Hij had ooit van een oom de dubbel-elpee Aloha from Hawaii gekregen en die werd grijs gedraaid, en natuurlijk ook door mij als hij er niet was!! Mijn broer draaide veel muziek van de zogenaamde glamourrock. Hij had single's en lp's van Mud, Sailor, The Rubettes, Bay City Rollers, The Darts, Showaddywaddy, The Sweet en Paper Lace. Maar ook van nederlandse groepen zoals Long Tall Ernie & the Shakers en Hank the Knife & the Jets. Als deze muziek speelde genoot ik, en telkens weer als ik deze muziek draai krijg ik dat gevoel weer een beetje terug.
Ik kan me goed herinneren dat we van een nummer van Long Tall Ernie & The Shakers helemaal weg waren, namelijk Do You Remember. We maakten van hout gitaren en maakte onze eigen glittershirts en microfoons en playbackte dit voor ons publiek, maar dat was helaas alleen de posters op de muren.
Long Tall Ernie & The Shakers - Do You Remember
Dezelfde gitaren kwamen later van pas toen ik eenmaal de groep KISS ontdekt had. Maar dit was pas later in de jaren '70. Ondertussen had ik een eigen cassette recorder en had de Top 40 ontdekt, met Lex Harding. Wekelijks kon ik zo mijn eigen bandjes vullen met de nummers die in de Top 40 stonden. Elke vrijdagmiddag zat ik weer klaar met mijn vingers in de spreidstand om zo de Play en Rec knop tegelijk in te drukken om het nummer op tijd op te nemen zonder de stem van Lex erbij op te nemen. Ik werd daar elke week weer beter in.
Ik ben opgegroeid met muziek. Hoewel mijn ouders niet heel vaak de radio of zo aan hadden staan, was ik wel al heel snel in de ban van muziek. Als er bij ons thuis muziek opstond was het toch vaak Elvis of the George Baker Selection. Dit was de muziek van mijn vader. Mijn moeder luisterde graag naar de lokale piratenzender. Mijn broer, die 4 jaar ouder is, had al een pickup en zijn muziek is ook mijn muziek geworden. Begin jaren 70 was er veel goede muziek! Mijn grootouders van mijn moeders kant hadden een grote kast staan. Daarin zat onder de rechterklep de radio. Als je hem aanzette moest je eerst een tijdje wachten voordat je wat hoorde. "Hij moet even opwarmen" zei mijn opa dan. Dan na, wat voor mij een eeuwigheid duurde, een halve minuut of zo hoorde je eerst geruis en dan kon je met de grote knop op zoek gaan naar je favoriete zender. Wat nog leuker was, was datgene wat aan de linkerkant onder de klep zat. Daar zat de pickup.
Dit meubel lijkt op het meubel wat mijn grootouders hadden. Het is uit de jaren '60. Deze heb ik van internet geplukt. update 22 augustus 2009: Vanmiddag was ik een kringloopwinkel hier in Veenendaal en stond soortgelijk meubelstuk te koop voor slechts 35 euro. Helaas doet ie het niet, maar als meubelstuk vind ik het prachtig en hebben we hem gekocht. Hij staat toppie bij ons in huis.
Natuurlijk mocht ik daar als kleuter niet zelf aan zitten, maar als mijn opa of mijn moeder mijn hielp mocht het wel. Het was niet zo maar een pickup! Nee, je kon een aantal singles op elkaar leggen en als een single dan was gedraaid gooide de pickup er zelf weer een naar beneden, en werd de volgende automatisch gestart. Puur magie was dit voor mij.
Nu hadden mijn grootouders enkel single's die ik tegenwoordig weiger te draaien, maar toen vond ik het prachtig. Vader Abraham, Corry en de Rekels, Mieke en de Zangeres Zonder Naam schalde door het huis van mijn grootouders.
Die laatste was toch wel mijn favoriet, het lied "Mandolinen in Nicosia" zong ik al 4/5 jarige letterlijk woord voor woord mee!
Mandolinen zongen zacht in Nicosia In het middernachtelijk uur onder een hemel van azuur Mandolinen zongen zacht in Nicosia Hun exotische muziek, in een nacht vol romantiek Mandomandolinen in Nicosia Mandomandolinen voor Maria
Ik vond het helemaal prachtig als mijn moeder thuis stond te strijken en dit lied zong als mijn vader met een biertje op thuis kwam. Die vond het op zijn beurt natuurlijk iets minder geslaagd.
_s.jpg)
